ΑΠΑΝΤΗΣΙ στον αμοιρο νομικης παιδειας κ. ΣΗΦΟΥΝΑΚΗ

του μητροπολιτου Πειραιως ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Ἡ ἀπό 11/10/2011 Ἀνακοίνωσις τοῦ Ἐξοχωτάτου κ. ὙπουργοῦὙποδομῶν κ. Ν. Σηφουνάκη, ἀρχιτέκτονος κατά τό ἐπάγγελμαἀποτελεῖ μία ἀκόμη ἁπτή ἀπόδειξη ὅτι οἱ ἐνασχολούμενοι μέ τάδημόσια πράγματα πολιτικοί ἄνδρες θά πρέπει νά μετέχουν καίνομικῆς παιδείας ἀπαρεγκλίτως διότι ἄλλως ὑποπίπτουν σέσφάλματα πού ἀπομειώνουν τό κῦρος καί τήν ἀξιοπιστία τῆςΚυβερνήσεως.

Ἡ θέσις τοῦ Ἐξοχωτάτου Κυρίου Ὑπουργοῦ διά τήν μισθοδοσίατοῦ Ἐφημεριακοῦ Κλήρου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδοςπροσκρούει στό Σύνταγμα τῆς Χώρας, στίς ἀρχές τοῦ ΚράτουςΔικαίου, στό Δικαιϊκό μας σύστημα καί στό Εὐρωπαϊκό Δίκαιοτά ὁποῖα φέρεται ἀγνοῶν ὁ Ἐξοχώτατος Κύριος Ὑπουργός,διότι ἡ μισθοδοσία τοῦ Ἐφημεριακοῦ κλήρου τῆς Ἐκκλησίαςτῆς Ἑλλάδος καί ἡ λειτουργία τῆς ἘκκλησιαστικῆςἘκπαιδεύσεως δέν ἀποτελεῖ μία εὐγνώμονα ἀπό τήν ἙλληνικήΠολιτεία πράξη ἀναγνωρίσεως τοῦ ὑψίστου ἐθνικοῦ ρόλου τῆςἘκκλησίας διά τήν διατήρηση μέσα στά πεντακόσια χρόνιαβάναυσης τουρκικῆς ἰσλαμικῆς κυριαρχίας τῆς ἐθνικῆς μαςἰδιοπροσωπείας, ἐφ’ ὅσον ἱστορικά εἶναι διακριβωμένο ὅτιὅποιος ἐξισλαμίζετο ἐν ταὐτῷ ἐκτουρκίζετο.

Ἀλλά εἶναι συμβατική ὑποχρέωση τοῦ Κράτους διότι ἀπό τοῦἔτους 1835 μέχρι σήμερα τό 96% τῆς περιουσίας τῆς Ἐκκλησίαςπού μετρᾶ στόν τόπο αὐτό δύο χιλιάδες ἔτη ζωῆς ἔχει μέπολλούς τρόπους οὐσιαστικά δημευθεῖ ἀπό τό ἙλληνικόΔημόσιο τό ὁποῖο σέ ἀντίδοση ἔχει ἀναλάβει συμβατικῶς τήν ὡςεἴρηται ὑποχρέωσι καί ἑπομένως ἐάν θελήσει νά ἀποστῇ ἀπόαὐτήν, θά πρέπει νά ἐπιστρέψει στό ἀκέραιο αὐτή τήν περιουσίαἤ νά τήν ἀποζημιώσει οἰκονομικῶς.

Ἕνιοι ὁπλισμένοι μέ μόνο τό θράσος τῆς ἀγνοίας τους, εὐτελίζονται ἰσχυριζόμενοι ὅτι δῆθεν ἡ Ἐκκλησία δέν ἔχει δῆθεν νομίμους τίτλους κυριότητος. Ἀγνοῦν ὅμως ὅτι στό ἄρθρο 51 τοῦ εἰσαγωγικοῦ Νόμου τοῦ ἐν ἰσχύι Ἀστικοῦ Κώδικος τῆς χώρας, προβλέπεται σαφῶς ὅτι: «ἡ ἀπόκτηση κυριότητας ἤἄλλου ἐμπραγμάτου δικαιώματος πρίν ἀπό τήν εἰσαγωγή τοῦἈστικοῦ Κώδικα κρίνεται κατά τό δίκαιο πού ἴσχυε ὅταν ἔγιναν τά πραγματικά γεγονότα γιά τήν ἀπόκτησή τους».

Ἑπομένως εἶναι πρόδηλος ἡ νομική ἰσχύς τῶν τίτλων κυριότητος τῶν Βυζαντινῶν Αὐτοκρατόρων καί τῶν κατακτητῶνὈθωμανῶν Σουλτάνων.

Αὐτή ἦταν ἡ νομική βάσις τῆς δικαιώσεως τῶν δέκα Ἱερῶν Μονῶν ἀπό τό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο μέ τίς γνωστέςἈποφάσεις μετά τήν περιλάλητη ἐπίθεση τοῦ λεγομένου Νόμου Τρίτση στήν ἐναπομείνασα Μοναστηριακή περιουσία καί διά τόν λόγον αὐτόν τό Ἑλληνικό Δημόσιο ἀτάκτως ὑπανεχώρησε διότι θά ἔπρεπε νά καταβάλῇ δισεκατομμύρια πρός ἀποζημίωση.

Ἑπομένως ἡ διακοπή τῆς μισθοδοσίας τοῦ Κλήρου καί τῆςἘκκλησιαστικῆς Ἐκπαιδεύσεως θά εἶναι ἐφικτή νομικῶς καί συνταγματικῶς ἐάν ἡ Ἑλληνική Πολιτεία ἐπιστρέψει τήνἘκκλησιαστική περιουσία ἤ τήν ἀποζημιώσει σχετικῶς καίἐννοεῖται ὅτι τό τίμημα εἶναι ἀνυπολόγιστο.

Μόνο ἡ περιουσία πού ἐδημεύθη ἀπό τήν ΒαυαρικήἈντιβασιλεία, μέ ἁπλή ἀπόφασή της χωρίς νόμο τοῦ Κράτους καί ἄνευ οὐδεμιᾶς ἀποζημιώσεως τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίου Σπυρίδωνος Πειραιῶς ἐκτείνετο σέ ὅλη τήν Πειραϊκή χερσόνησο.

Ἀντιλαμβάνεται κανείς ἑπομένως τά μεγέθη. Τῶν 225 περίπουἑκατομμυρίων κατ’ ἔτος πού ἀπαιτοῦνται διά τήν μισθοδοσία τοῦ Κλήρου μέ τούς γλίσχρους καί ὄχι παχυλούς πού ἀναφέρειἀναποδείκτως ὁ κ. Ὑπουργός μισθούς τῶν 800 ἕως 1.500 Ευρώ μετά 35ετία καί συνταξιοδότηση στά 70 ἔτη καί τήν λειτουργία τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων καί τῶν τρισεκατομμυρίων Εὐρώ πού θά ἀπαιτηθοῦν γιά τήνἀποζημίωσι τῆς ἁρπαγείσης ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας ὅπωςἡ νομολογία τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου πλέον ὁρίζει.

Διανοεῖται κανείς ἐάν δύναται ἡ Ἑλληνική Πολιτεία νάἀποζημιώσει μόνο τήν Ἱ. Μητρόπολη Πειραιῶς ἤ νά τῆςἐπιστρέψει τήν Πειραϊκή χερσόνησο πού τῆς ἅρπαξε παρά πᾶσαν ἠθικήν ἀρχήν καί κατά παράβασιν τοῦ Κράτους δικαίου; Συνεπῶς οἱ ἐπιθυμοῦντες νά ἀρθρώσουν ὑπεύθυνο πολιτικό λόγο ἄς ἐγκύπτουν στά θέματα διά νά μή ἀποδεικνύεται ὁ λόγος τους ἕωλος καί ἀνεπέρειστος.

Παρόμοια ἔκπληξη μοῦ προξένησε ἡ ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας διακήρυξι τῆς κας Ἑλένης Γλύκατζη Ἀρβελέρ στήν πόλη τοῦ Πειραιᾶ, ἡ ὁποία δήλωσε σέ μουσική ἐκδήλωση πού παρίστατο ὅτι ὑφίσταται ἀναγκαιότης δημεύσεως τῆςἐναπομεινάσης Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.

Ἐρωτᾶται ἡ κ. Πρύτανις ἄν αὐτό συνάδει μέ τίς Εὐρωπαϊκέςἀρχές τοῦ Κράτους δικαίου καί τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ;

ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ

Οι πρώτες χειροτονίες άμισθων ιερέων

Οι πρώτες χειροτονίες "εθελοντών" κληρικών, δηλ. ιερέων που δε θα πληρώνονται απ' το ελληνικό κράτος, έγιναν κιόλας σε κάποιες Μητροπόλεις της Ελλάδας.
Το γεγονός οφείλεται στη συμμόρφωση της κυβέρνησης με την υπόδειξη του "Μνημονίου" για ανανέωση των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας μας με αναλογία 5:1, δηλ. για κάθε 5 που συνταξιοδοτούνται να διορίζεται ένας καινούργιος. Η αναλογία αυτή ασφαλώς είναι παράλογο να εφαρμοστεί σε επαγγελματικούς κλάδους όπως οι εκπαιδευτικοί, οι γιατροί & νοσηλευτές, τα Σώματα Ασφαλείας κ.ά., αλλά εξίσου παράλογο είναι και η εφαρμογή της στους ιερείς. Κάτι τέτοιο θα είχε αποτέλεσμα να μείνουν μεγάλες περιοχές της χώρας μας με έναν ιερέα ή χωρίς καθόλου ιερέα!
Το ξαναγράφω: ολόκληρες περιοχές, μεγάλοι πληθυσμοί της ελληνικής επαρχίας σύντομα δε θα έχουν παπά, ενώ οι ενορίες των πόλεων θα μείνουν με έναν παπά, που δεν αρκεί καθόλου για το πολλαπλό λειτουργικό, ποιμαντικό και κοινωνικό έργο που επιτελούν. Μιλάω για περιοχές της ορθόδοξης χώρας μας, για πληθυσμούς ορθόδοξων χριστιανών, που το κράτος είναι δικό τους και, όπως οφείλει να τους παρέχει παιδεία, περίθαλψη και όλα τα άλλα κοινωνικά αγαθά, οφείλει να τους παρέχει και τη στοιχειώδη δυνατότητα να έχουν εκκλησιαστική ζωή, αλλιώς τους συμπεριφέρεται αχάριστα.






Η Ορθοδοξία είναι η πνευματική παράδοση αυτού του τόπου. Αυτό το κατάλαβαν οι μεγάλοι ποιητές, ζωγράφοι, μουσικοί μας κ.τ.λ., μόνον η πλειοψηφία των πολιτικών μας και μια μεγάλη μερίδα διανοουμένων συγκεκριμένων πολιτικών χώρων αρνείται επίμονα να το δει κλείνοντας τα μάτια ή και βγάζοντάς τα, εν ανάγκη, αρκεί να μην αποδεχτεί τη σημασία της Ορθοδοξίας για την ταυτότητα και την πνευματική πρόοδο του λαού μας (ακόμη και σε καθαρά πολιτισμικό επίπεδο, χωρίς να λάβουμε υπόψιν ότι η Ορθοδοξία είναι ο δρόμος προς τη θέωση και την αιώνια ζωή, αφού μετά από τόσες χιλιάδες Έλληνες αγίους ακόμη δεν το βλέπουν)... Αφού λοιπόν καταστράφηκε η παιδεία και η πολιτισμική ταυτότητα της ελληνικής καθημερινής πραγματικότητας, τώρα υποσκάπτεται και το στοιχειώδες δικαίωμα του Έλληνα να βρει παπά να λειτουργηθεί. Το μπαλάκι ρίχνεται στην Εκκλησία, που δε μπορεί να ανταποκριθεί στη μισθοδοσία των παπάδων και για μια ακόμα φορά το κράτος βγαίνει λάδι, με τη βοήθεια των ΜΜΕ, καλλιεργώντας το παραμύθι πως οι παπάδες είναι παράσιτα που δεν προσφέρουν καμιά ουσιαστική (ή και επουσιώδη!) υπηρεσία στο λαό και, αν αυτοί οι παράξενοι με τις χρυσές μαγκούρες και τα καπέλα -πώς τους είπαμε; δεσποτάδες;- (αυτά τα μεγάλα παράσιτα δηλαδή, τα αρχιπαράσιτα, που ξέμειναν απ' την εποχή των δεινοσαύρων) αν λοιπόν θέλουν να υπάρχουν παπάδες ας τους εξασφαλίσουν αυτοί τον επιούσιο, ή ας βρουν παπάδες που δεν τρώνε (και με οικογένειες που δεν τρώνε), σαν το γάιδαρο του χότζα.



Πίνακας του Γιώργου Κόρδη, εμπνευσμένος από το Άσμα Ασμάτων (από εδώ)




Τα παραπάνω είναι απλώς περιγραφή του σκεπτικού ορισμένων πολιτικών, και όχι μόνο, κύκλων και καθόλου δεν είναι αξιολογικά, ούτε επικριτικά.
Από την άλλη, μια τέτοια άσκηση πίεσης στην "επίσημη Εκκλησία" (τους μητροπολίτες, τις ιερές συνόδους που λειτουργούν στην Ελλάδα) έχει και το καλό της: επιτέλους ας πέσουν οι μάσκες κι ας παραδεχτεί το κράτος πως είναι αντιχριστιανικό και πως θεωρεί τον ορθόδοξο θησαυρό του λαού μας ως σωρό σκουπιδιών. Επιτέλους, ας ξυπνήσει η "επίσημη Εκκλησία" κι ας δει πώς θα σώσει το λαό της από τον επίγειο και τον πνευματικό και τον αιώνιο θάνατο, γιατί ώς ένα βαθμό τον έχει εγκαταλείψει!! Κι επιτέλους, θα αναδειχθούν κι άλλοι (γιατίυπάρχουν ήδη πολλοί, αν και θαμμένοι) άξιοι παπάδες, που θα θυσιάσουν πολλά για το Χριστό και το συνάνθρωπο, θα τον υπηρετήσουν απλήρωτοι κι έτσι θα κάνουν ένα μεγάλο βήμα προς την αγιότητα!
Ας κολυμπήσει λοιπόν τώρα η επίσημη Εκκλησία στα βαθιά, μήπως και δούμε Θεού πρόσωπο. Βέβαια, έβγαλε ανακοίνωση που λέει πως ζητάει εθελοντές ιερείς, που θα έχουν το δικαίωμα να μη φοράνε ράσα στην όποια άλλη δουλειά τους (τη βιοποριστική) αν υπάρχει πρόβλημα. Αυτό με κάνει επιφυλακτικό, επειδή ο άγιος Λουκάς ο Ιατρός π.χ. έφαγε διώξεις για να κρατήσει το δικαίωμα να φοράει ράσα στο πανεπιστήμιο, ενώ ο παπά Φώτης ο Λαυριώτης το πάλεψε & κράτησε το ράσο του στην Τουρκία παρά την απαγόρευση, όμως δεν ξεχνώ πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά, τον κάνει η πίστη και η καρδιά.


Άρχισαν λοιπόν τα πρώτα παλικάρια να πλησιάζουν την Εκκλησία (τη Μάνα του λαού μας, κι ας το αρνούνται αυτό κάποιοι, δεν πειράζει) και να ζητούν να υπηρετήσουν το Χριστό και το λαό χωρίς κρατικό μισθό. Φυσικά πρέπει να κάνουν κι άλλη δουλειά, για να ζήσουν οι ίδιοι & οι οικογένειές τους, πράγμα που θα τους αφαιρεί πάρα πολύ χρόνο και αντοχή για την προσφορά τους στο λαό. Έτσι, βρίσκονται σε καλό δρόμο. Ας τους στηρίξει κι ο λαός (πνευματικά εννοώ, όχι οικονομικά - αυτό, αν χρειαστεί, θα το δει ο κόσμος από μόνος του και θα το κάνει) και μπορεί να έχουμε τώρα νέους αγίους και νέες ψυχές στον παράδεισο, από τους ανθρώπους που θα εκτιμήσουν την προσφορά αυτή και θα πλησιάσουν την εκκλησία, ενώ πριν μπορεί να είχαν τη γνωστή ψιλο-ρατσιστική "παπαδοφοβία"...



This is Sparta! Από τη χειροτονία του άμισθου κληρικού π. Ευστάθιου Πορφύρη στη μητρόπολη Σπάρτης (δες παρακάτω).



Από το Internet ψαρεύω αυτά τα ευχάριστα (για μένα) μαντάτα:


Χειροτονίες "άμισθων" κληρικών στην Καλαμάτα: "...Κατά την Θεία Λειτουργία ετελέσθη η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του Διακόνου Παναγιώτου Βλάχου και η εις Διάκονον του κ. Κωνσταντίνου Φλαούνα, δυο νέων κληρικών οι οποίοι , όπως τόνισε ο Σεβ. Μεσσηνίας στον λόγο του, αποφάσισαν να λάβουν την ιερωσύνη χωρίς να αναμένουν διορισμό από το Δημόσιο..." (το ρεπορτάζ εδώ).


Χειροτονία μοναχού σε διάκονο (βοηθό ιερέα, το πρώτο βήμα για να γίνει κάποιος παπάς) στη Σπάρτη: "...Εξάλλου, την Κυριακή 14 Αυγούστου 2011, στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Σπάρτης, έγινε η εις διάκονον χειροτονία του π. Ευσταθίου... Στη σύντομη ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ.κ. Ευστάθιος, επαίνεσε τον προσοντούχο κληρικό τόσο για την σθεναρή αφοσίωσή του στο Θεό και την απόφασή του να Τον υπηρετήσει κοντά στο Άγιο Θυσιαστήριο, όσο και για τη γενναία και θυσιαστική απόφασή του να γίνει άμισθος κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, αφού όπως είναι γνωστό, και για τους διορισμούς των κληρικών, ισχύει το 1 προς 10 [;], κατόπιν αποφάσεως της Πολιτείας..." (από εδώ).

Ο "κωπηλάτης με τα ράσα": ο πρώην πρωταθλητής Ελλάδας στην κωπηλασία Δημήτρης Κοτρώτσος, παντρεμένος και πατέρας ενός 6χρονου κοριτσιού, κάτοχος 23 χρυσών μεταλλίων (χώρια τα αργυρά & χάλκινα), χειροτονήθηκε άμισθος ιερέας στη μητρόπολη Δημητριάδος (Βόλος). Ας σημειωθεί ότι ο ίδιος είναι και άνεργος (εργαζόταν για χρόνια ως ιατρικός επισκέπτης), ενώ η σύζυγός του εργάζεται ως νοσηλεύτρια. Το ρεπορτάζ εδώ. Και άκου τι λέει ο τύπος (sorry, ο πάτερ):
"Εδώ και ένα χρόνο, που είμαι σχεδόν καθημερινά στην εκκλησία, διαπίστωσα πως έχω επιβιώσει με αγάπη και με την πολύτιμη βοήθεια ανθρώπων που είναι κοντά μου και με στηρίζουν. Δεν έχω εισοδήματα από πουθενά, δεν είμαστε πλούσια οικογένεια, αλλά για μένα το οικονομικό δεν είναι πάνω από όλα... Όταν υπάρχει αληθινή αγάπη για τον Κύριο, τότε τίποτα δε μπορεί να σε φοβίσει".
Επίσης, έχει μαζέψει ομάδα συναθλητών του, ανάμεσά τους ολυμπιονίκες και άλλοι καταξιωμένοι αθλητές (Χρήστος Χρηστομάνος, Σπύρος Γάτος, Γιώργος Φώτου, Βασίλης Λυκομήτρος κ.ά.), για τη δημιουργία τμημάτων κωπηλασίας και τη γενικότερη βοήθεια παιδιών που θα θελήσουν ν' ασχοληθούν με το άθλημα.
(Άκου τα, κατεργάρη "Νεκρέ", που αγχώνεσαι με τα οικονομικά σου, άσχετα αν δεν το βγάζεις στο blog σου - τι λέω "σου"; δεν είναι μόνο δικό σου, αλλά κι όλων εκείνων για τους οποίους έγινε).


Τέλος, να παραθέσουμε κι αυτή την είδηση: Κρητίκαρος δάσκαλος ζήτησε να χειροτονηθεί άμισθος κληρικός της Εκκλησίας της Κρήτης και βρίσκεται σε αναμονή (υποθέτω, είναι θέμα χρόνου). Να η είδηση (από εδώ):
Εντύπωση προκαλεί η περίπτωση διορισμένου δασκάλου, ο οποίος απευθύνθηκε σε Μητροπολίτη της Κρήτης και του ζήτησε να τον χειροτονήσει και μάλιστα να τον διορίσει αμισθί, θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να δείξει την έμπρακτη αγάπη του για την Εκκλησία. «Πρόκειται για έναν εξαιρετικό νέο, ο οποίος αγαπά πραγματικά την Εκκλησία και θέλει να προσφέρει ως ιερέας. Μας είπε ότι δεν τον ενδιαφέρουν τα χρήματα, παρά μόνο η ιεροσύνη» σχολιάζουν συγκινημένοι άνθρωποι της Μητρόπολης.
Πάντως η Εκκλησία της Κρήτης βρίσκεται εν αναμονή της απάντησης της Πολιτείας σε σχέση με το αίτημα της για τον διορισμό -ως ελάχιστο αριθμό- 35 κληρικών για το 2011. Οι Ιεράρχες της μεγαλονήσου υποστηρίζουν ότι η εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών που προβλέπει το διορισμό ενός κληρικού με την συνταξιοδότηση πέντε, ελλοχεύει σοβαρούς κινδύνους για τον κοινωνικό ρόλο της Εκκλησίας.
Με το καλό λοιπόν σ' ένα νέο δύσκολο δρόμο, που τον τράβηξαν πολύ πριν από μάς (με πολύ τίμιο ΑΙΜΑ) άλλες ορθόδοξες χώρες (π.χ. Ρωσία, Ρουμανία,Αλβανία...), που μακάρι να τις φτάσουμε στο μικρό δαχτυλάκι των νεομαρτύρων τους. Άντε, γιατί πολύ βολεύτηκες, ψυχή μου, στον καναπέ σου... Έτσι βγαίνουν αγωνιστές και αντιστάσεις στα ΔΝΤ και στα γνωστά... άγνωστα παγκόσμια κέντρα αποφάσεων. Κι ο Θεός βοηθός.

Αναρτήθηκε από ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

«Τελειώνουν» την ελευθερία έκφρασης!

«Τελειώνουν» την ελευθερία έκφρασης!

Στα σκαριά το άθλιο, αντεθνικό και αντιχριστιανικό νομοσχέδιο κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας, που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε απέραντο γκουλάγκ

Σε αυτή τη χώρα, η καθόλα «προοδευτική» κυβέρνηση, έχει μία και μόνη προτεραιότητα: την κοινωνική μηχανική για τη διάλυση του εθνικού κορμού. Μάθαμε λοιπόν ότι από το υπουργικό συμβούλιο, δόθηκε η έγκριση στο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης για την «καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας».

Προσέξτε: η διερεύνηση και η δίωξη για εγκλήματα ρατσισμού θα γίνεται αυτεπάγγελτα. Φυσικά, δεν θα διώκεται ο ρατσισμός κατά των Ελλήνων ή της χριστιανικής θρησκείας, ο οποίος έχει τρόπον τινά «θεσμοθετηθεί», αλλά, ο κάθε αριστερός και «πολιτικά ορθός» εισαγγελέας, θα μπορεί να σας κάνει τη ζωή αφόρητη. Με τη βοήθεια της πολιτικής αγωγής, που θα είναι οι διάφορες "αντιρατσιστικές" ΜΚΟ, τη συνδρομή των οποίων προβλέπει το σχέδιο νόμου.

Θα προστατεύονται λοιπόν ομάδες ή πρόσωπα που δεν προσδιορίζονται μόνο με βάση τη φυλή τους, το χρώμα τους, τη θρησκεία τους, την εθνική ή εθνοτική καταγωγή τους αλλά και τον γενετήσιο-σεξουαλικό τους προσανατολισμό. Κοινώς, όλα γίνονται για να προστατευθεί η εκφυλιστική & παρακμιακή κουλτούρα της Νέας Τάξης, του πολυπολιτισμού και του μηδενισμού, από την κριτική. Δηλαδή, κανείς δεν θα μπορεί να ασκεί κριτική σε ομοφυλόφιλους, τρανσέξουαλ, κοπρολάγνους, πτηνόφιλους ή λοιπούς «αποκλίνοντες» και λαθρομετανάστες. Θα προστατεύονται και από τις προσβολές και τις ξενοφοβικές εκδηλώσεις κινητά ή ακίνητα όπως οίκοι ή σύμβολα λατρείας.

Προφανώς θα «εξαιρεθούν» την προστασία του νόμου τα χριστιανικά σύμβολα ή η ελληνική σημαία από τις αυτεπάγγελτες παρεμβάσεις των εισαγγελέων της Νέας Τάξης, την οποία θα μπορούν οι αναρχικοί & αριστεροί να την καίνε όπως γουστάρουν ή να βεβηλώνουν σταυρούς και εκκλησίες, όπως έκαναν το Δεκέμβριο του 2008, χωρίς να τους διώκει κανείς. Μπορεί και να τους βραβεύουν κιόλας οι ΜΚΟ της Νέας Τάξης Πραγμάτων, για τη συμβολή τους στη μάχη κατά του "σκοταδισμού" (έτσι αποκαλούσαν επί Στάλιν το κλείσιμο των εκκλησιών και την εκτέλεση των ιερέων). Όσο για την ελευθερία έκφρασης, αυτή ξεχάστε τη, όπως και τη δημοσιοποίηση των όποιων πεποιθήσεών σας δεν είναι πολιτικά ορθές! Αν ο ιερέας πχ πει στο κήρυγμά του την Κυριακή ότι η ομοφυλοφιλία είναι κακό πράγμα, θα κατηγορείται για μισαλλοδοξία και θα πηγαίνει στη φυλακή. Όποιος αναφέρεται στις δυσμενείς επιπτώσεις της λαθρομετανάστευσης, θα διώκεται και θα έχει την ίδια τύχη.

Με λίγα λόγια, προβλέπεται φίμωση, με τη συνδρομή της Δικαιοσύνης, που μετατρέπεται πλέον έτσι σε δυνάστη και μέρος του προβλήματος. Την «εχθροπάθεια», επειδή γελοιοποιήθηκαν, την αντικατέστησαν με τη λέξη μίσος, που τα συστημικά μέσα είπαν ότι «διαθέτει ένα περισσότερο εύληπτο εννοιολογικό περιεχόμενο»! Όταν η γελοιότητα αγγίζει ταβάνι... Φυσικά, επειδή ο Στάλιν είναι το πρότυπό τους στο ΠΑΣΟΚ, στις περιπτώσεις «παραβίασης» των διατάξεων του νόμου από νομικά πρόσωπα, ο υπουργός Δικαιοσύνης θα μπορεί να επιβάλει κυρώσεις διοικητικού χαρακτήρα। Υπουργός-δικαστής! Πόσο συνταγματικό είναι αυτό; Αλλά, φρόντισαν και για το άλλοθι: ο υπουργός, θα ζητά, δήθεν, τη «γνώμη» της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου Εκεί φυσικά, ο πιο ήπιος θα θεωρεί τον ΣΥΡΙΖΑ δεξιό κόμμα... 

Η ολοκληρωτική & σταλινική Νέα Τάξη, άρχισε να εφαρμόζει το σατανικό σχέδιό της. Πλέον, η αντίσταση είναι η μόνη έντιμη και δίκαιη πράξη στο πολιτικό & κοινωνικό πεδίο, ώστε να σώσουμε την ελληνικότητά μας αλλά και για να μη μετατραπεί η χώρα μας σε απέραντη φυλακή.

ΤΡΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΣΚΟΤΩΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Ο ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ

O θάνατος του είναι ζωή στους κουρασμένους από τη μετριότητα του κόσμου. Ο Θάνατος του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τούς μαργωμένους, δυναμώνει τους αδύνατους, δροσίζει τους διψασμένους, ο θάνατος του Νέου, ο θάνατος του Ωραίου ο θάνατος του Αντρείου.......Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκες το θάνατο δίδαξε μας, ω, μάθε μας να μη πονει και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνίας σου, ψυχή ωραία πενταπάρθενη. (Ιων Δραγούμης)

ΕΜΒΑΤΗΡΙΟ ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ

Σισανίου: "Μιλάτε εσείς ένας από τους ενόχους για την κατάντια της χώρας;"

Συντάχθηκε απο τον/την Romfea.gr - 22.00

Γράφει ο Αιμίλιος Πολυγένης - 22.00

"Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί" αναφέρει σε ανοικτή επιστολή προς τον υπουργό Ν. Σηφουνάκη ο μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος.

Ο κ. Παύλος κατηγορεί τον υπουργό για τα όσα υποστήριξε κατά των ιερέων λέγοντας πως η ανακοίνωσή του χαρακτηρίζεται από αλαζονεία και τον προτρέπει να είναι πιο σεμνός γιατί είναι ένας από τους ενόχους για το "κατάντημα της χώρας". 

"Διάβασα την ανακοίνωσή σας, δηλαδή την μισαλλόδοξη επίθεσή σας, που αφορά την μισθοδοσία των κληρικών και διερωτήθηκα ποιός τίτλος θα ήταν ο πιο κατάλληλος για να αποδόσει το νόημά της και το φρόνημά σας. Δεν βρήκα άλλο κατάλληλο από τον «Η ΑΛΑΖΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ» σε όλο  το θλιβερό μεγαλείο της", αναφέρει ο κ. Παύλος.

Εν συνεχεία τονίζει ότι "σκέφθηκα μετά, ότι σεις, που εκδόσατε αυτή την ανακοίνωση, είσθε ένας υπουργός σήμερα και ήσασταν υπουργός και βουλευτής παλαιότερα. Είσθε δηλαδή ένας από τους βασικούς ΕΝΟΧΟΥΣ για το κατάντημα αυτής της χώρας. Αυτή η χώρα έφθασε σε αυτό το κατάντημα εξ αιτίας πρώτιστα και κύρια της αλαζονίας της εξουσίας η οποία προκειμένου να διακρατήσει τη νομή της, κατέστρεψε αυτό τον τόπο. Θα έπρεπε λοιπόν να είσθε πολύ σεμνός αφού είσθε  ΕΝΟΧΟΣ. Η εκδήλωση αλαζονίας και επιθετικότητας δε μπορεί να καλύψει την ευθύνη σας. Στο σπίτι του κρεμασμένου δέν μιλάνε για σχοινί."

"Στοχοποιήσατε ένα ιερέα. Πιθανόν να έκανε λάθος. Τον διασύρατε όμως αδίκως. Τον είπατε διπλοθεσίτη. Αλλού ψάξτε εκείνους που παίρνουν και δύο και τρεις μισθούς. Είναι εκπαιδευτικός και είναι καί  Ιερέας. Δεν κάνει κάτι παράνομο. Παράνομος είσθε εσείς που καταστρατηγείτε το νόμο που προβλέπει ότι μπορεί  να είναι και ιερέας και εκπαιδευτικός,  και αχρηστεύετε αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικές με το θέμα, ίσως γιατί νομίζετε ότι το Κράτος είσθε εσείς", υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο δυναμικός Μητροπολίτης Σισανίου.

Σε άλλο σημείο ο κ. Παύλος, αναφέρει: "Επιτεθήκατε εναντίον ενός θανόντος Αρχιεπισκόπου και ενός ενεργεία Μητροπολίτου με ασυνάρτητα λόγια. Ζηλέψατε «του κισσού το πλάνο το ψήλωμα». Νομίζετε ότι γίνεσθε σπουδαίος βρίζοντας και υποτιμώντας τους όντως σπουδαίους."

Μιλάτε για παχυλούς μισθούς, λιμουζίνες και οδηγούς. Σας προτείνω ευθέως να ανταλάξουμε το μισθό μας. Να πάρετε εσείς το δικό μου «παχυλό» μισθό και να μου δόσετε το δικό σας. Μιλάτε για οδηγούς. Σας προσφέρω το δικό μου οδηγό. Θα γίνετε τότε πολύ σπουδαίος γιατί θα έχετε οδηγό Δεσπότη. Μιλάτε για Γραμματείς. Πρόκειται για Γραμματείς υπαλλήλους υπηρεσιών και όχι προσώπων.

Κλείνοντας ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης, τονίζει: "Μπορείτε όμως να μου πείτε ο κάθε Υπουργός και ο κάθε Βουλευτής πόσους προσωπικούς υπαλλήλους έχει; Το θέμα της μισθοδοσίας των Ιερέων δεν είναι καλωσύνη της Πολιτείας, αλλά συμβατική της υποχρέωση. Ψεύδεσθε ισχυριζόμενος ότι μόνον στην Ελλάδα η Πολιτεία μισθοδοτεί τους Ιερείς η αγνοείτε την ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Μήπως η δική σας φορολογία πρέπει να γίνει ισότιμη με τη δική μας; Υπάρχουν πάρα πολλοί Ιερείς που απλά και ταπεινά προσφέρουν πολύ περισσότερο σημαντικές υπηρεσίες στο λαό από τις δικές σας"

Αυτά προς το παρόν και είμαι έτοιμος και για την συνέχεια εάν χρειασθεί".


ρομφαια

«θα μας καταστρέψουν αυτά που αγαπάμε» Χάξλεϋ

Του Δημήτρη Νατσιού Δάσκαλος-Κιλκίς

«Δεν του πάει Τούρκος τούτου του τόπου, ρε παιδιά, πώς να το κάνουμε», έλεγε ο ποιητής Κώστας Μόντης, βλέποντας, με νοτισμένα τα μάτια, την ωραία Αμμόχωστο, τον γενέθλιο τόπο του. Γιατί; διότι «από εκεί πέρασε ένας άλλος λαός που γέμισε πληγές το χώμα. Βρήκε εκκλησιές και τις χάλασε. Βρήκε λιακωτά και τα κούρσεψε. Βρήκε τα βήματα ενός πολιτισμού και θέλει να τα παραγράψει. Και χαλά. Γιατί δεν μπορεί να κτίσει. Και ιεροσυλεί. Γιατί δεν μπορεί να σεβαστεί. Και καταστρέφει. Γιατί δεν μπορεί να δημιουργήσει». («Απ’ εδώ πέρασαν εκείνοι», Άνθος Λυκαύγης. Κυπριακό Ανθολόγιο Ε-Στ’, Λευκωσία 1994, σελ. 195).

Έτσι μιλούν και γράφουν όσοι αγαπούν την πατρίδα και δεν ξεχνούν (άλλο πράγμα αν συγχωρούν) τις αδικίες, τις λεηλασίες, τις σφαγές στις οποίες μας καταδίκασε η συμβίωση με το εξ ανατολών θηρίο. 
Αλλά τώρα που καταντήσαμε «ανεμοδούρες, μηχανές διαφταρμένες», ως θα έλεγε ο τίμιος Μακρυγιάννης, έχουμε την Τουρκιά στα σπίτια μας, στις σάλες μας.
Καθημερινοί μουσαφιραίοι, φίλοι καρδιακοί, οι γλυκανάλατες, σαχλές τουρκοσαπουνόπερες.
Οι Γενοκτόνοι του λαού μας, οι εγκληματίες, οι δολοφόνοι του Ισαάκ, του Σολωμού, του Ηλιάκη, των τριών ηρώων των Υμίων, δόξη και τιμή, μπήκαν στα σπίτια μας.
Χάθηκε η αγάπη στην πατρίδα. Φτώχυνε το κράτος, το καταλήστευσαν οι κοπροπολιτικάντηδες, αλλά η αηδία, η απόρριψη επεκτείνεται. Δεν περιορίζεται στους Γραικύλους της σήμερον, αλλά «επιπολαίως» απλώνεται στο χθες, σ’ αυτούς που ες αεί τους χρωστάμε στους νεκρούς. («Ελλάδα είσαι γεννημένη από τους πεθαμένους», κανοναρχεί ο ποητής Τάσος Λειβαδίτης).
Οι ανίκανοι της σήμερον, δεν είναι η πατρίδα. Αυτοί είναι το όνειδός της. «Στώμεν καλώς». Η πατρίδα ποτέ δεν ξεπέφτει, δεν χάνεται στα τάρταρα της οικονομικής φρίκης, μονάχα ξαποσταίνει. Διασώζει ο Γιάννης Βλαχογιάννης στα «Διηγήματά» του ένα φωτεινό συμβάν στο οποίο πρωταγωνιστεί εκείνος ο «μεταξένιος» άνθρωπος, ο ήρωας Κωνσταντής Κανάρης.
Μετά την αποτυχία να πυρπολήσει στην Αλεξάνδρεια τον αιγυπτιακό στόλο (ωραία η ιστορία. Τούρκοι και Αιγύπτιοι, Μπραϊμηδες, Ερντογάνηδες και λοιπά Μεμέτια, τα ταγκαλάκια, ξανασμίγουν σήμερα, για να πνίξουν τον Ελληνισμό. Μόνο που τώρα λείπουν οι Κολοτρωναίοι, που, κατά τον Ελύτη, ήταν ικανοί να αποβάλουν την «τόσων αιώνων δουλεία, με σκέτο σαπουνόνερο»), επιστρέφει, λοιπόν, με τους ναύτες του, όλοι τους σε κακή κατάσταση, δίχως ψωμί και νερό. Εμφανίζεται τότε, ένα αυστριακό εμπορικό πλοίο. Σαλτάρουν οι Έλληνες στο καράβι, πιάνει ο Κανάρης τον πλοίαρχο. «Τι θέλετε;» ρωτάει έντρομος ο καπετάνιος. «Ψωμί, νερό και ό,τι άλλο έχει το καράβι, γιατί πεθαίνουμε από την πείνα», απαντάει ο Κανάρης. Ο αυστριακός προστάζει και κατεβαίνουν οι ζαϊρέδες στην βάρκα του μπουρλοτιέρη. Του λέει ο Κανάρης: «Δεν έχω χρήματα να σε πληρώσω τώρα· γράψε σ’ ένα χαρτί πόσο αξίζουν και φέρε το να το υπογράψω». «Δεν κάνουν τίποτα» αποκρίνεται ο ξένος.
«Φέρε το χαρτί και γράψε δύο χιλιάδες γρόσια», είπε έντονα ο Κανάρης. Και αφού υπόγραψε: «Αλλά εσείς δεν έχετε έθνος», απαντά ο καντιποτένιος, το κοπέλι της "Ιερής Συμμαχίας". Καπνίζουν τα μάτια του, αστράφτει και βροντά ο Κανάρης. «Αν δεν έχουμε έθνος, θα κάνουμε». (Τον βρήκε και τον πλήρωσε όταν γίναμε κράτος και ο ίδιος υπουργός και πρωθυπουργός). Έθνος υπήρχε, η έννοια της πατρίδος, ως μνήμη ζωήρρυτος και αειθαλής ζούσε - «εμάς ο αυτοκράτοράς μας, ο Παλαιολόγος, εσκοτώθη εις τα τείχη για να την παραδώσει την Πόλη» έλεγε ο Κολοκοτρώνης στον καπετάν Άμιλτον – κράτος δεν υπήρχε. Και όταν έγινε, έγινε, αφού «έφαγαν» τον μεγάλο Κυβερνήτη, το ψευτορωμαϊκο, αυτό που σήμερα μας υποτάσσει στην ακάθαρτη φράγκικη καλύπτραν. («Και λευτερωθήκαμεν από τους Τούρκους και σκλαβωθήκαμε εις ανθρώπους κακορίζικους όπου ήταν η ακαθαρσία της Ευρώπης», λέει ο στρατηγός). Εκείνοι οι άνθρωποι, οι ηρωϊκοί ραγιάδες, που τους «τηγάνιζε» καθημερινά ο αντίχριστος Τούρκος, είχαν την πατρίδα φυλαχτό σαν το Τίμιο Ξύλο. Έμεινε ο Μακρυγιάννης από χρήματα κάποτε. Του λέει «ο φίλος του» (έτσι τον ονομάζει) Γρόπιος, πρόξενος της Αούστριας. «Είναι ένας Άγγλος, ο Γκόρδον, βάνει τα μέσα του πολέμου, όσα χρήματα χρειαστούν. Του παραχωρείς την θέση σου;».
Στοχεύει στη ρίζα, ο Γρόπιος, στην έμφυτη φιλοπρωτία και φιλαρχία του Έλληνα της εποχής, και, πολύ περισσότερο, στους αδούλωτους, απροσκύνητους, λεύτερους καπεταναίους του ’21. Ο Μακρυγιάννης όμως, σαν τον δίκαιο Αριστείδη λίγο πριν από την ναυμαχία της Σαλαμίνας, λέει τούτα τα αθάνατα λόγια, που τα βρίσκω απ’ τα ομορφότερα και συγκινητικότερα, που ακούστηκαν από Ρωμηούς, του Γένους οι επιφανείς:
«Σύρε πες του, όποιος είναι αυτός οπού θα βάλη τα χρήματα, όχι αρχηγόν τον κάνω καμπούλι (=δέχομαι), διά την αγάπη της πατρίδος μου, αλλά όπου κατουράγει να μου δίνει να πίνω εγώ το κάτρο· το κάνω αυτό και του το δίνω ενγράφως». «Διά την αγάπη της πατρίδος» πίνει και το «κάτουρον» του Φράγκου ο στρατηγός, διά την αγάπη της πατρίδος άφησε ο Παύλος Μελάς την σύγχρονη Βαβυλώνα της ηδονοθηρίας, της πλουτοκρατίας και της ασωτίας και ανέβηκε «εις Μακεδονίαν» για να βρει γαλήνη, γιατί «εκείνο που μετρά είναι πως όταν οι άνθρωποι αυτοί λεν Ελλάδα εννούν τάφο. Λόγος εθνικός γι’ αυτούς είναι να μιλάς μέσα από το μνήμα».
Απ’ τα μνήματα, απ’ τα λευκασμένα κόκκαλα, εξ άλλου, βγαίνει η λευτεριά. Είναι η πατρίδα, θυσία και «έντιμος πενία» (Παπαδιαμάντης). Και ...«φίλει την πατρίδα καν άδικος η» (Πλάτων) την αγαπάς και αν είναι άδικη, δηλαδή, αν έγινε και πάλι η Ψωροκώσταινα. Την μάνα μας την αγαπάμε, την σεβόμαστε και της κλείνουμε τα μάτια, δεν την φτύνουμε, όταν χάσει την δύναμή της. Αυτή είναι η πατρίδα. Χαμένα κορμιά και λακέδες που άρπαξαν το βιός και ποδοπάτησαν την υπόληψή της, το ψευτοκράτος, ας χαθεί μαζί και οι αλιτήριοι που το απομυζούν. Αλλά και όσοι την επιβουλεύονται, οι προαιώνιοι βρικόλακες, η Τουρκιά, μακριά, μακριά από τα σπίτια μας. Αν χάσουμε τη μνήμη μας, θα χαθούμε.
«Η Έλενα, συμμαθήτριά μου χρόνια, έγραφε πάντα στο επάγγελμα πατρός μία λέξη που ποτέ δεν καταλάβαινα. Αγνοούμενος» έγραφε ένα Ελληνάκι της Κύπρου λίγο μετά την ειρηνική απόβαση του Αττίλα, ως θα έλεγε και ο κάθε τουρκοτζουτζές τύπου Drutsas. (Πού χάθηκε αυτό το αγνώστου προελεύσεως πράγμα; ). Πώς να το κάνουμε; Δεν του πάει Τούρκος τούτος ο τόπος... Και τι θα ‘λεγε ο ποιητής, αν άκουγε κουβέντες αγαρηνές, λόγια μαγαρισμένα στα σπίτια τα (ψευτο)ρωμαίικα;

τρελογιαννης