Άγιος Νεομάρτυς και Οσιομάρτυς Γεδεών ο Καρακαλληνός

Αγιορείτης Άγιος

Μνήμη 30 Δεκεμβρίου

Μαρτύρησε στον Τύρναβο της Θεσσαλίας στις 30 Δεκεμβρίου 1818

.......Ο Άγιος καταγόταν από το χωριό Κάπουρνα κοντά στη Μακρυνίτσα του Πηλίου. Προερχόταν από ευσεβείς γονείς και ήταν το πρώτο παιδί από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Το κοσμικό του όνομα ήταν Νικόλαος. Ο πατέρας του λόγω της μεγάλης φορολογίας αναγκάστηκε να μετακομίσει οικογενειακώς σ' ένα άλλο χωριό, όπου θα μπορούσε να εξοικονομεί καλύτερα τα αναγκαία. Ο άγιος ήταν τότε δώδεκα ετών.
.......Η μητέρα του είχε κάποιο εξάδελφο παντοπώλη στο Βελεστίνο, ο οποίος ζήτησε τον μικρό Νικόλαο να τον βοηθάει στο μαγαζί. Πράγματι το παιδί εργαζόταν με πολλή προθυμία. Κάποιος Τούρκος ονόματι Αλής, ο οποίος σύχναζε στο μπακάλικο, είδε ότι ο μικρός Νικόλαος ήταν έξυπνος, εργατικός και υπάκουος και τον ζήτησε από τον θείο του για ένα χρόνο να υπηρετεί στο χαρέμι του καθώς ήταν ακόμη μικρός στην ηλικία. Ο θείος αρνήθηκε λέγοντάς του να τον ζητήσει από την μητέρα του. Μετά από μια εβδομάδα επέστρεψε θυμωμένος ο Τούρκος, άρπαξε με τη βία τον μικρό Νικόλαο και τον πήρε σπίτι του, να υπηρετεί στο χαρέμι.
.......Μετά από τον ένα χρόνο πήγε ο πατέρας και ζητούσε τον Νικόλαο από τον Αλή. Εκείνος του απάντησε, εγώ έχω το παιδί μου στoν πόλεμο, μόλις επιστρέψει ο γιος μου να έρθεις να πάρεις τον γιό σου. Σε λίγες ημέρες επέστρεψε ο γιος του Τούρκου από τον πόλεμο, είδε τον μικρό και λέει στον πατέρα του: Πού το βρήκες αυτό το Ρωμιόπουλο που υπηρετεί στο χαρέμι; Είναι ασυμβίβαστο Ρωμιός να υπηρετεί στο χαρέμι. Εγώ θα ήθελα να του κάνουμε περιτομή, να γίνω ανάδοχός του και να τον έχουμε να υπηρετεί στο χαρέμι για πάντα. Και άρχισε αμέσως ο ασεβής να καλοπιάνει τον Νικόλαο. Τελικά με τα λόγια αλλά και λόγω του νεαρού της ηλικίας του τον κατάφερε να αρνηθεί τον Χριστό και να τον εξισλαμίσει.
.......Μετά από δυο μήνες όμως το παιδί συναισθάνθηκε την πτώση του, μετανόησε και έκλαιγε πικρά.
.......Μια νύχτα κατάφερε να φύγει κρυφά και να πάει σπίτι του. Διηγήθηκε στον πατέρα του το πάθημά του λέγοντας ήμαρτον, ήμαρτον αλλά από δω και πέρα δεν θέλω ούτε να είμαι Τούρκος ούτε να ονομάζομαι. Ο δύστυχος πατέρας του απάντησε με δάκρυα: εγώ Νίκο μου είμαι φτωχός άνθρωπος, δεν έχω χρήματα να σε κρύψω κάπου. Αύριο νύχτα θα σε πάω με το άλογο στο Κεραμίδι και εγώ θα γυρίσω μ' ένα φορτίο ψάρια από τη λίμνη Κάρλα για να μη με υποψιαστούν οι Τούρκοι. Εσύ να προσπαθήσεις να πας στο Άγιο Όρος. Τώρα εγώ επιστρέφοντας ποιος ξέρει πως θα βρω τη μητέρα σου και τα αδέλφια σου, γιατί έμαθα ότι οι Τούρκοι μαζεύουν ξύλα για να μας κάψουν. Ας αποθάνουμε κι εμείς για τον Χριστό.
.......Εκεί στο Κεραμίδι δέχθηκε να φιλοξενήσει τον άγιο μια συγγενής τους μοναχή, η οποία τον έδωσε σε κάποιους χτίστες ως βοηθό. Μετά από λίγες ημέρες το σινάφι των χτιστών που εργαζόταν έφυγε με πλοίο για την Κρήτη και πήγε μαζί τους. Οι χτίστες όμως δυστυχώς κακομεταχειρίζονταν τον Νικόλαο δέρνοντάς τον απάνθρωπα πολλές φορές. Έτσι έφυγε και τριγυρνούσε σ' ένα δάσος. Κάποια μέρα βρέθηκε σ' ένα ξωκλήσι, όπου γινόταν λειτουργία. Τον είδε ο ιερέας ξένο και σε κακή κατάσταση, τον πλησίασε και εκείνος του εξιστόρησε τη ζωή του. Μην κλαις, παιδί μου, του λέγει τότε ο ιερέας. Εγώ είχα ένα μονάκριβο γιό, ο οποίος πέθανε πριν λίγες ημέρες. Αν θέλεις, να σε υιοθετήσω. Με πολλή χαρά δέχτηκε την πρόταση του ιερέα ο Νικόλαος και πήγε μαζί του στο σπίτι του, όπου τον δέχτηκε σαν παιδί της και η πρεσβυτέρα. Έτσι ζούσε ευτυχισμένος στο σπίτι του ιερέα, μαθαίνοντας την τέχνη του υφαντή διότι αυτή την τέχνη εργαζόταν κι ο ιερέας.
.......Μετά από τρία χρόνια δυστυχώς απεβίωσε ο ιερέας και η πρεσβυτέρα επειδή δεν μπορούσε να εξοικονομήσει τα προς το ζην, είχε και δυο κόρες, έδωσε την ευχή της στον Νικόλαο να φύγει να αναζητήσει την τύχη του. Ο άγιος έβαλε κλαίγοντας μετάνοια στην ψυχομάνα του και αναχώρησε
.......Περιπλανώμενος στην Κρήτη με κάποιο άλλο συνομήλικό του αποφάσισαν να πάνε για προσκύνημα στο Άγιον Όρος. Αφού έφτασαν με το καράβι στη Δάφνη χωρίστηκαν και ο Νικόλαος άρχισε να περιέρχεται τις μονές και τις σκήτες του Αγίου Όρους. Τελικά κατέληξε στην Ι.Μ. Καρακάλλου, όπου αφού εξομολογήθηκε την πτώση του επανεντάχθη στην Εκκλησία με το Άγιο Μύρο και κοινώνησε των θείων Μυστηρίων. Έμεινε στην Μονή, όπου έγινε μοναχός με το όνομα Γεδεών. Ζούσε με πολλή υπακοή, ταπείνωση, εγκράτεια και υπέρμετρους ασκητικούς αγώνες, που μόνο ο καρδιογνώστης Θεός γνωρίζει, κλαίοντας συνεχώς για την πτώση του.
.......Μετά από τριανταπέντε χρόνια άσκηση άναψε στην καρδιά του ο πόθος του μαρτυρίου και με τις ευχές των πατέρων έφυγε από το Άγιο Όρος, ήλθε στο Βελεστίνο, όπου είχε εξωμόσει και προσποιόταν τον σαλό.
.......Την Μεγάλη Πέμπτη παρουσιάστηκε στον Αλή, που τον είχε εξισλαμίσει και ομολόγησε τον Χριστό. Ο Τούρκος αμέσως ζήτησε να τον συλλάβουν και να τον οδηγήσουν στον δικαστή. Μεγάλη Παρασκευή ο άγιος φορώντας στο κεφάλι στεφάνι από λουλούδια και κρατώντας δύο κόκκινα αυγά παρουσιάστηκε στον κριτή και του είπε: Χριστός Ανέστη. Εκεί στο δικαστήριο έκανε και άλλες παλαβές πράξεις με αποτέλεσμα να διατάξει ο δικαστής να τον δείρουν ανελέητα και να τον διώξουν ως τρελό. Εκείνος τους προκαλούσε επίτηδες για να τον θανατώσουν αλλά δεν ήταν ακόμη θέλημα Θεού. Έζησε καιρό προσποιούμενος τον σαλό την ημέρα ενώ τις νύχτες αποσυρόταν σε ένα σπήλαιο, όπου έκανε τους ασκητικούς αγώνες του.
.......Τελικά επειδή και με τον τρόπο της ζωής αλλά και με τα λόγια του προκαλούσε τους Τούρκους διέταξε ο Βελή πασάς του Τυρνάβου τη σύλληψή του.
.......Ο άγιος αφού προετοιμάστηκε πνευματικά με το μυστήριο του Αγίου Ευχελαίου και την Θεία Κοινωνία ακολούθησε τους στρατιώτες του πασά στον Τύρναβο. Μπροστά στον πασά ομολόγησε την άρνησή του, τη μετάνοιά του, την επιστροφή στον Χριστό και τον πόθο του για ομολογία και μαρτύριο εκεί όπου αρνήθηκε. Ο πασάς τον έκλεισε στη φυλακή.
.......Την άλλη μέρα, αφού κάλεσε και τους άλλους Τούρκους αξιωματούχους διέταξε να φέρουν μπροστά του τον άγιο. Πάλι μπροστά τους ο άγιος με πολύ θάρρος ομολόγησε τον Χριστό. Εκείνοι άρχισαν με κολακείες να τον μεταστρέψουν και πάλι στο ισλάμ αλλά ο άγιος αρνήθηκε με περιφρόνηση. Τον καταδίκασαν σε θάνατο.
.......Αρχικά τον διαπόμπευσαν στον Τύρναβο. Τον έφεραν κατόπιν μπροστά στον πασά που διέταξε να τον ακρωτηριάσουν κόβοντάς του τα χέρια και τα πόδια. με τσεκούρι. Ο άγιος άπλωνε μόνος του άφοβα τα μέλη του πάνω στο κούτσουρο για να κοπούν, χωρίς να δείχνει κανένα σημάδι πόνου, χωρίς καν να αλλάξει η όψη του προσώπου του λες κι έπασχε κάποιος άλλος.
.......Τον άφησαν αιμόφυρτο όλη την ημέρα και το βράδυ διέταξε ο πασάς να τον σηκώσουν και να ρίξουν στον χώρο όπου περνούσαν τα λύματα του σπιτιού του. Hταν ακόμα ζωντανός. Στον βρωμερό εκείνο χώρο ο άγιος παρέδωσε την ψυχή του.
Οι Χριστιανοί κατάφεραν να πάρουν το άγιο λείψανο και να το ενταφιάσουν στον Ναό των Αγίων Αποστόλων.
.......Ευθύς αμέσως άρχισαν να γίνονται θαύματα και κατά τη διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας αλλά και μετά την ταφή του, σε όσους προσκυνούσαν με ευλάβεια τον τάφο του, καθώς και μετά την ανακομιδή των λειψάνων του και μέχρι σήμερα.


Πηγή

"ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΟΙΚΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ": ΞΑΝΑΧΤΥΠΗΣΕ Ο ΕΛΕΕΙΝΟΣ ΓΡΑΙΚΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΜΑΧΟΣ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗΣ! Μαζέψτε τον αληταρά που υβρίζει την Ορθοδοξία!

Θα μπορούσε να λείπει η...γνώμη ενός από τους μεγαλύτερους και αθλιότερους χριστιανομάχους, στις πρόσφατες εξελίξεις με τον Ηγούμενο Εφεραίμ; Φυσικά όχι! Καμαρώστε λοιπόν τον τρισάθλιο αυτό τύπο, στις νέες του ύβρεις εναντίον της Ορθοδοξίας:

"Τέσσερα χρόνια μετά την αποκάλυψη του σκανδάλου του Βατοπεδίου δεν έχει αποδοθεί δικαιοσύνη. Ένα από τα μεγάλα θέματα στα οποία πρέπει να δρομολογηθούν διαδικασίες εκσυγχρονισμού είναι η επιτάχυνση στην απονομή της και είναι ενθαρρυντικό ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης εργάζεται γι΄αυτό. Ο λαός μας, που έμεινε άφωνος από την μετατροπή του «περιβολιού της Παναγιάς» σε οίκο χρηματιστηρίου πιστεύοντας στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, βλέπει με αισιοδοξία ότι το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται με την απόφαση προφυλάκισης του «Ηγουμένου» του σκανδάλου και επιθυμεί το μαχαίρι να φθάσει στο κόκαλο".Πηγή: www.capital.गर

Καταρχήν, συνιστά απίστευτη πρόκληση και υποτίμηση της νοημοσύνης μας να μιλάει για "δικαιοσύνη" και "σκάνδαλα" εκείνος που ...έφαγε καλά με τις ύποπτες χρηματοδοτήσεις των ΕΛΤΑ και την άμεση σχέση της συζύγου του Δασκαλαντωνάκη, με τα εκατομμύρια να "χορεύουν" ανάμεσα σε συνδικαλιστές και ξενοδοχεία (διαβάστε αναλυτικά εδώ).

Έπειτα, από πότε εκείνοι που στήριζαν το "ανεβασμένο Χρηματιστήριο" του 1999 μιλάνε για...χρηματιστήρια στο Άγιον Όρος;

ΜΠΗΚΕ ΚΑΝΕΙΣ ΦΥΛΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΓΡΑΙΚΥΛΕ ΣΗΦΟΥΝΑΚΗ;

ΜΠΗΚΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΝΔΑΛΑ ΤΗΣ ΖΙΜΕΝΣ, ΤΩΝ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΣΩΝ ΑΛΛΩΝ;

Πώς λοιπόν ένα φανατικό πασοκόσκυλο, επομένως ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟΣ όλων των παραπάνω, έχει το θράσος να παρουσιάζεται ως...τιμητής της δικαιοσύνης;

Το Άγιον Όρος, γενίτσαρε Σηφουνάκη, πρέπει πριν το πιάσεις στο βρωμόστομά σου να έχεις ξεπλυθεί πολλές φορές από τη μπόχα σου!

Δεν μπορείς, ρε κακομοίρη, ούτε εσύ ούτε τα άλλα καθάρματα που υβρίζετε αισχρά το Περιβόλι της Παναγίας, όχι να το σχολιάσετε, ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ΤΟ ΑΓΓΙΞΕΤΕ ΕΞ ΑΠΟΣΤΑΣΕΩΣ!

Πιστεύουμε πως οφείλουν να τοποθετηθούν στις ακατανόμαστες αυτές ύβρεις τόσο το Πατριαρχείο, όσο και η Εκκλησία της Ελλάδος και η Αθωνική Πολιτεία.

Η υπομονή μας με τους τιποτένιους υβριστές της πίστεώς μας, εξαντλήθηκε!

Ας μην τραβάνε λοιπόν άλλο το...σχοινί, γιατί η αλαζονεία και η έπαρση συνιστούν την ΥΒΡΙ, που ακολουθεί νομοτελειακά η ΝΕΜΕΣΙΣ!

hellas-orthodoxy

Ἡ σύγχρονη Ἑλλάς

Εκσυγχρονιστές του ΔΝΤ εναντίον … "οπισθοδρομικής Ορθοδοξίας!"

Εντάξει, δε χρειαζόμασταν τους Ρώσους να μας νουθετήσουν για κάτι τόσο σοβαρό. Το βλέπουμε και μόνοι μας. Πλέον ο διασυρμός του κράτους είναι αδιάλειπτος. Τα χαστούκια πέφτουν βροχή. Δεν είναι τυχαίο ότι λίγο πριν βαρέσουμε και επίσημα το κανόνι:

• Η Ευρώπη μας θέλει έξω από το ευρώ και οι σχετικές απαξιωτικές αναφορές πέφτουν βροχή, χωρίς πια κανένας να μπαίνει στον κόπο να διαψεύσει
• Οι Τούρκοι κυνικά ομολογούν ότι έκαψαν τα νησιά μας και εμείς προσπερνάμε με ένα διάβημα, λες και οι πυρκαγιές δεν άφησαν νεκρούς και χάος, λες και δεν πρόκειται για επίθεση κατά της χώρας, αλλά για τίποτα μειονοτικά καυγαδάκια
• Στο πρόσωπο του γέροντα Εφραίμ, η εξευρωπαϊσμένη Ελλάδα του ΔΝΤ και της Τρόικας αποφασίζει να ξεμπερδεύει με την οπισθοδρομική ορθοδοξία

Η ταπείνωση που νιώθει ο μέσος Έλληνας για τα παραπάνω,(εξαιρείται ο πολύπλοκος Μπιστο-ρεπουσο-αλαβανο μετα-Έλληνας , που ενδεχομένως αισθάνεται εθνική ανάταση), αγγίζει τα μη επιτρεπτά όρια. Αν δε, συνδυαστεί με την περιρρέουσα οικονομική κατάσταση, είμαστε για μαζική μετανάστευση.

Γιατί βέβαια εδώ πρόκειται σαφέστατα για έναν συμβολισμό, όσο και αν μερικοί παπαγάλοι πιπιλίζουν την καραμέλα της ‘’ανεξάρτητης δικαιοσύνης’’ και της δήθεν ισότητας.

Ποια είναι τα σαθρά επιχειρήματα των πολέμιων του Βατοπεδίου;

Μας τα αναλύει με το γνωστό του στόμφο συν την απαραίτητη πάντα δόση λαϊκισμού το πρώτο βιολί του εθνικού διαπλεκόμενου εκσυγχρονισμού, ο φοβερός και τρομερός κ. Πρετεντέρης στα ‘’Νέα’’:

‘’Αν αφήσουμε στην άκρη την πολιτική του πλευρά, ήταν η οργανωμένη προσπάθεια μιας ομάδας ρασοφόρων να επιτύχουν την διεκπεραίωση ενός επιχειρηματικού σχεδίου με τη συνδρομή της Πολιτείας, ακόμη και εις βάρος των συμφερόντων της Πολιτείας.

Χρησιμοποιώντας ποικιλοτρόπως την επιρροή του ράσου και την τεκμαιρόμενη ανιδιοτέλεια της Εκκλησίας, προσπάθησαν πρώτα να εκμαιεύσουν ευνοϊκές αποφάσεις των δικαστηρίων στο ζήτημα της κυριότητας της λίμνης.

Κατάφεραν ύστερα να επιτύχουν την κυβερνητική ευμένεια στο ζήτημα των ανταλλαγών.

Εξασφάλισαν στη συνέχεια τη φιλική και ταχεία συνεργασία των κρατικών μηχανισμών για την αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που απέκτησαν.

Και συνολικά διεκπεραίωσαν ένα επιχειρηματικό σχέδιο, το οποίο ουδείς άλλος Έλληνας θα μπορούσε να ολοκληρώσει τόσο εύκολα, τόσο ανεμπόδιστα και μέσα σε τόσο μικρό διάστημα.’’

Τι μας λέει ο ποιητής; Μας περιγράφει το fast track! Δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, οι διαχειριστές του μοναστηριακού fund κατηγορούνται ότι έτρεξαν γρήγορα τις διαδικασίες, κάτι που πασχίζει εδώ και δύο χρόνια να επιτύχει η κυβέρνηση με τη συνδρομή της Τρόικας και δεν μπορεί να τα καταφέρει.

Για το αν υπήρξε ζημία του δημοσίου κυκλοφορούν μόνο εικασίες.

Η ουσία όμως είναι αλλού:

Ακόμα και ένα παιδί του δημοτικού καταλαβαίνει ότι η προφυλάκιση του γέροντα είναι καταχρηστική. Δε συντρέχουν οι λόγοι. Κανένας δεν υποστηρίζει ότι ο γέροντας δεν είναι κατηγορούμενος και μάλιστα για τρία κακουργήματα (ο κακούργος!). Ας δικαστεί και ας καταδικαστεί. Η προφυλάκιση τι σκοπούς εξυπηρετεί;

Μήπως, μήπως λέω, θα κατευνάσει την επαναστατικότητα των προοδευτικών αριστερούληδων της Κομοτηνής και θα δώσει μια ευκαιρία στον τοπικό πολιτικάντη, που όλως τυχαίως είναι και υφυπουργός δικαιοσύνης, να εμφανιστεί και πάλι στην εκλογική του περιφέρεια, χωρίς τον κίνδυνο ιπτάμενων γαλακτοκομικών; Έρχονται και εκλογές.

Και βέβαια η κυβέρνηση δεν υπήρξε ποτέ όχι μόνο προνοητική, αλλά ούτε καν τυχερή στις αστοχίες της. Γιατί την ώρα που ο πληγωμένος Έλληνας αρχίζει να υποψιάζεται για το αμερόληπτο της δικαιοσύνης, έχοντας στο μυαλό του κάτι Άκηδες και κάτι Τσουκάτους, έρχονται σαν βόμβα και οι παραιτήσεις δύο εισαγγελέων, με σαφέστατες αιχμές ως προς το παραπάνω θέμα.

Πραγματικά τα έχω χαμένα:

Γιατί σκέφτομαι, όταν η δικαιοσύνη πήρε την απόφαση για την κυριότητα της λίμνης, δεν ήταν ανεξάρτητη, αλλά επηρεαζόταν από τη μονή Βατοπεδίου, που σύμφωνα με τα λεγόμενα του Πήγασου, θα πρέπει να έχει τη δύναμη δέκα Μπομπολαίων, πέντε Σαρκοζί και τριών Μπιλ Γκέιτς μαζί. Όταν όμως η ίδια δικαιοσύνη αποφάσισε την προφυλάκιση του ηγουμένου, σαφώς είναι ανεξάρτητη. Προφανώς καθάρισε στην πορεία και δεν το κατάλαβε κανένας, άσε που ξαφνικά η επιρροή της μονής ατόνησε τόσο, που δεν κατάφερε να προστατέψει ούτε τον ίδιο τον ηγούμενό της, ο οποίος προαυλίζεται στον Κορυδαλλό, παρέα με το Μαζιώτη. Τόση δύναμη αυτό το μοναστήρι…

Όταν η πολιτική ηγεσία, οι υπάλληλοι του κράτους καθώς και κάποιοι επιφανείς νομικοί έκλειναν το διφορούμενο deal με το μοναστήρι, οι μεν πολιτικοί ήταν παπαδοπαίδια, οι κρατικοί υπάλληλοι διεφθαρμένοι του κερατά και οι νομικοί σκουπίδια. Όταν έρχεται κανένας εμίρης να κάνει κανένα μούφα – deal για τραπεζικές συγχωνεύσεις, Ελληνικό ή χρυσορυχεία, οι πολιτικοί σώζουν το έθνος, οι κρατικοί υπάλληλοι κάνουν fast trackκαι οι νομικοί είναι γάτες.

Και βέβαια είναι λογικό από τη μία πλευρά να συντάσσονται οι πολέμιοι της εκκλησίας, οι άθεοι, οι προοδευτικοί άνθρωποι βρε παιδί μου, και ο ΣΥΡΙΖΑ να τρίβει τα χέρια του και ήδη να ονειρεύεται μια Ελλάδα απελευθερωμένη από τον αβάσταχτο ζυγό του ράσου. Από την άλλη συντάσσονται υπέρμαχοι της παράδοσης, άνθρωποι με έντονο θρησκευτικό συναίσθημα και αρχές διαφορετικού επιπέδου και προτεραιοτήτων από τους πρώτους, ακόμα και οι γνωστοί γραφικοί, είτε από την ακροδεξιά, είτε από τις φανατικές παραθρησκευτικές οργανώσεις. Δε θέλει και πολύ να γίνει το μπαμ.

Στη μέση, αποστασιοποιημένοι και τελικά αποσβολωμένοι, βρίσκονται νηφάλιοι πολίτες που ενδεχομένως δεν τους πολυενδιαφέρει το ζήτημα, δε χτυπά κάποιες ευαίσθητες χορδές τους και αναρωτιούνται:

Τι τις θέλατε βρε παιδιά χρονιάρες μέρες τις δικαστικές ταρζανιές; Δε σας έφταναν όλα τα υπόλοιπα; Ή μήπως τελικά εκείστοχεύατε;

Και κλείνω με ένα ανέκδοτο από το χωριό του Δαναού:

Έκανε λέει στο χωριό συγκέντρωση διαμαρτυρίας το ΚΚΕ, για να φύγουν οι αμερικανικές βάσεις. Καθότι ο συγκεκριμένος τόπος υπήρξε άντρο ανταρτών και κόκκινο για πολλά χρόνια, το μπλοκ ήταν στιβαρό και πολυπληθές και η συγκέντρωση είχε αυτό που λέμε παλμό.

Δυο μπαρμπάδες καθόταν στο καφενείο και σχολίαζαν. Λέει ο ένας:

‘’Τι ρε τις βάσεις του θανάτου θα διώξετε, εδώ τόσα χρόνια δεν είστε ικανοί να διώξετε από το χωριό τα γρούνια του Βασίλα, που μας έχουν ζαλίσει στη βρώμα’’

Κακοφωνίξ

ΤΟ ΚΚΕ ΘΥΜΗΘΗΚΕ ΕΤΕΡΟΧΡΟΝΙΣΜΕΝΑ ΟΤΙ Η ΡΩΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΧΩΡΑ

Νέαρχος Παναγή
Ορθοδοντικός
Λεμεσός

Είναι στιγμές που νομίζω ότι ονειρεύομαι, ότι είμαι κομπάρσος σε ένα παραμύθι, δεν ξέρω πως να το εξηγήσω. Βλέπω γύρω μου τον παραλογισμό και μιλάω για τις αντιδράσεις της κυβέρνησης και των κομμάτων στην ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικού της Ρωσίας σε σχέση με την προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ.
Πολλές φορές είναι να απορείς πως δουλεύει το μυαλό κάποιων ανθρώπων. Θυμήθηκε τώρα το ΚΚΕ ότι η Ρωσία είναι ιμπεριαλιστική χώρα. Μετά από 20 και πλέον χρόνια που έπεσε το ολοκληρωτικό καθεστώς της ΕΣΣΔ ένοιωσαν την ανάγκη να αποκαλέσουν τη Ρωσία ιμπεριαλιστική. Τότε που ήταν όντως ουδέποτε το είπαν.
Όταν η Σοβιετική Ένωση εισέβαλλε κατά διαστήματα σε ξένες χώρες, Αφγανιστάν , Γιουγκοσλαβία κ.λ.π δεν ήταν για το Κ.Κ.Ε εισβολή ούτε ιμπεριαλιστική επέμβαση. Ήταν μια ειρηνική μικρο-επέμβαση προς αποκατάσταση της τάξης και ασφάλειας αλλά με νεκρούς, τραυματίες, φυλακισμένους, εξορισμένους. Φυσικά δεν έκανε το λάθος που έκανε τώρα η Ρωσία. Δηλαδή να εκδώσει ανακοίνωση εκφράζοντας ανησυχία για την προφυλάκιση του Γέροντος Εφραίμ η οποία δεν συνάδει με το χάρτη των Ανθρωπίνων δικαιωμάτων που ψηφίστηκε από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Αυτό ήταν όντως ιμπεριαλιστικό. Μιλάμε ότι είναι πολύ χειρότερο να εκφράζεις ανησυχία παρά να εισβάλλεις σε ξένες χώρες να σκοτώνεις κ.λ.π. Η υποκρισία στο ζενίθ της.
Και ξέρετε γιατί αυτή η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά; Γιατί από ΕΣΣΔ έγινε Ρωσία, γιατί από Ολοκληρωτικό καθεστώς έγινε δημοκρατικό , γιατί από αθεϊστικό καθεστώς έγινε ξανά Ορθόδοξο κράτος.
Αυτό ονομάζεται στην εποχή μας ιμπεριαλισμός.
Αν το αγαπητό ΚΚΕ παραδεχθεί ότι επί ΕΣΣΔ έγιναν εισβολές σε άλλες χώρες, φυλακίσεις , φόνοι, εξορίες, και πει το mea culpa για το ότι δεν αντέδρασε σε αυτά, τότε και εμείς θα δεχθούμε ότι το ΚΚΕ αντιλαμβάνεται πλέον τις πραγματικότητες του κόσμου και δεν είναι αγκυλωμένο και οπισθοδρομικό. Πολύ φοβάμαι ότι θα μείνει με τις παλιές του αμαρτίες ανεξομολόγητες, κολλημένο, αναπολώντας άλλες εποχές.
Για δε τα υπόλοιπα κόμματα και την κυβέρνηση ένα έχω να πω. Δεν δέχεστε λέτε υποδείξεις από τη Ρωσία. Από την τρόικα, το ΔΝΤ όλα τα δέχεστε χωρίς αντίδραση. Αυτοί δεν παρεμβαίνουν στην κυβέρνηση, στα υπουργεία, στις αποφάσεις που υποτίθεται παίρνετε; Πιθανώς να μην σας ενοχλεί λόγω της σχέσης σας με τη Δύση και άλλα μυστήρια κέντρα. Αλλά κάποτε είχε προφητέψει ο Γέρων Παίσιος ότι «θα έρθει η ώρα που η Ελλάδα θα έχει τυπικά Κυβέρνηση, αλλά ουσιαστικά θα την κυβερνούν άλλοι;».
Η Ρωσία σας πείραξε.

Μέγας Βασίλειος: κείμενο «εις αντιπελάργωσιν»

Γράφει ο Δ. Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

Πριν ακόμη κλείσει τα πενήντα του χρόνια, ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του. Άρρωστος βαριά ο Άγιος, ετοιμάζεται για το ταξίδι, το τελευταίο, που ο ίδιος το ονομάζει «τρυφή μάλλον ή κατάπληξις» (χαρά παρά τρόμο», όταν τον απειλεί ένας τυχάρπαστος έπαρχος ονόματι Μόδεστος. Κόσμος πολύς μαζεύεται γύρω απ’ την Επισκοπή, αγρυπνεί και προσεύχεται. Αγωνιά. Η λειτουργία του όμως στη γη τελείωσε, και κλείνοντας τα μάτια του σώματος, αφήνει αυτή την λειτουργική φράση να ξεφύγει από τ΄αγιασμένα χείλη του: «Πάτερ, εις χείρας Σου παραθήσομαι το πνεύμα μου»! Ήταν τόση η θλίψη του λαού και τόσο γενικό το πένθος και η συρροή πλήθους στην κηδεία του, που, κατά τον άγιο Γρηγόριο τον Θεολόγο, πολλοί άνθρωποι πέθαναν «εκ της του ωθισμού» (=συνωστισμού) βίας και συγκλονήσεως»! έτσι, με τα δάκρυα όλων των λογικών προβάτων, που με τόση στοργή και αγάπη εποίμανε ο Μέγας Βασίλειος έφυγε την 1η Ιανουαρίου του 379, για την άνω Ιερουσαλήμ.

Αν είχαμε όντως υπουργείο Εθνικής
Παιδείας και όχι διά βίου αμάθειας και απαιδευσίας- όπως θα πρέπει να ονομάζεται ορθότερον- θα αναλάμβαναν τα σχολεία, να καταστρέψουν αυτό το βλακώδες και γελοίο είδωλο που το «τιμήσαμε» με το όνομα ενός από τους μεγαλυτέρους αγίους της Εκκλησίας και του Γένους μας. Πέραν του σεβασμού που θα επιδεικνύαμε στον άγιο Ιεράρχη, θα ήταν και μια μορφή αντίστασης στην πανούκλα της αμερικανοποίησης-εξαθλίωσης των πάντων. Ως γνωστόν, τα εργοστάσια παραγωγής του «Αη Βασίλη» και όλων των συμπαρομαρτούντων εορταστικών γυαλικών, μπιχλιμπιδιών και λοιπών «πυγολαμπίδων», εδρεύουν σε χώρες Τρίτου και Τετάρτου Κόσμου. Άρα έχουμε το εξής φαρισαϊκόν: τα λιμοκτονούντα παιδάκια της Ασίας, εργάζονται (το αρχαίο ρήμα ειλωτεύουν, εκ του είλωτος, είναι ικανότερο να αποδώσει το πραγματικό νόημα της «εργασίας» αυτής), εργάζονται, λοιπόν, νυχθημερόν με μισό ή ένα δολάριο ημερομίσθιο, υπό τρισάθλιες συνθήκες, για να χαίρονται τα μοσχοαναθρεμμένα βουτυρόπαιδα της Δύσης. Τέλος πάντων, θα αντιτείνει κάποιος «προοδευμένος» ότι η ορθόδοξη απεικόνιση του αγίου Βασιλείου δεν είναι και «πολύ παιδική», τρομάζει τα παιδιά, ενώ ο ευτραφής και προγάστωρ «κοκκακόλειος» (νεολογισμός) διαφημιστής είναι πιο κοντά, πιο συναφής, πιο προσιτός στην παιδική ηλικία.

Αυτά βεβαία τα κρανιοκενή είναι σημεία (και ευρήματα) των καιρών μας. Ζούμε σε κοινωνίες που προσπαθούν να αποκρύψουν, να εξαφανίσουν ενοχλητικά σύμβολα. Παράδειγμα. Το ράσο.(Παραπέμπει στο θάνατο). Τις εικόνες με τα βλοσυρά και στιβαρά πρόσωπα των ηρώων από τα σχολεία. Το ίδιο και με τους αγίους. Να μην μιλήσουμε και για τον «διωγμό» των γηρατειών. Ό,τι τα θυμίζει είναι εξοβελιστέο (Ερώτηση: παρουσιάζεται ποτέ σε κάποια εκπομπή ενός σαχλοβοθροκάναλου γέρος ή γερόντισα όπως πραγματικά είναι; Άπαντες ψιμυθιωμένοι και πασαλειμμένοι, ενίοτε χαζοχαρούμενοι παλίμπαιδες).

Θα ήταν ευχής έργο, λοιπόν, να αποκαθάρουμε τον μέγα άγιο της Ρωμησύνης απ΄όλες τις ακαθαρσίες και τις καταναλωτικές αηδίες με τις οποίες συνέδεσε το όνομά του. Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω το του Δημήτρη Καμπούρογλου λεχθέν ότι: «όλα τα έθνη πρέπει να βαδίσουν εμπρός, πλην του ελληνικού που πρέπει να στραφεί πίσω». Και μια και αναφέρθηκα στα γηρατειά, μεγάλο σήμερα υπαρξιακό και κοινωνικό πρόβλημα, θα παραπέμψω σ’ ένα εξαίσιο κείμενο του Μεγάλου Βασιλείου. Γράφει στο έργο του «Εις εξαήμερον»: «Η φροντίδα των πελαργών για τους γέροντες γονείς τους είναι αρκετή να κάνει τα παιδιά μας, να αγαπούν τους πατέρες τους (γονείς), αν ήθελαν να προσέξουν. Αλλά όπωσδήποτε κανείς δεν είναι τόσο λειψός στο μυαλό, ώστε να μην καταλαβαίνει ότι είναι άξιο ντροπής να φαίνεται στην αρετή κατώτερος από τα εντελώς άλογα πτηνά. Οι πελαργοί, όταν οι γέροι γονιοί τους γυμνωθούν τελείως από το πέσιμο των φτερών που γίνεται στα γεράματα, τους περικυκλώνουν και τους ζεσταίνουν με τα φτερά τους, τους ετοιμάζουν άφθονη τροφή και τους βοηθούν, όσο είναι δυνατόν, στην πτήση, σηκώνοντάς τους απαλά με το φτερό και από τις δύο μεριές. Και αυτό είναι τόσο πολύ γνωστό, ώστε μερικοί και την ανταπόδοση των ευεργεσιών να την ονομάζουν αντιπελάργωσιν». (ΕΠΕ 4, 318). Για να αντιληφθούμε την λεπταισθησία και ευγένεια του αγίου, παραθέτω και τον σπαραγμό του, όταν χάνει την αγαπημένη του μητέρα, την αγία Εμμέλεια: «Νυν δε και η μόνην είχον του βίου παραμυθίαν, την μητέρα, και ταύτην αφηρέθην. Και μη καταγελάσης μου ως εν τούτω της ηλικίας ορφανίαν αποδυρομένου, αλλά συγγνωθί με ψυχής χωρισμόν ανεκτόν μη φέροντι». Δηλαδή, γράφει στον φίλο του Ευσέβιο, «τώρα και την μοναδική παρηγοριά που είχα στη ζωή μου, την μητέρα μου, την έχασα κι αυτή. Και μη με κοροϊδέψεις, που σε τέτοια ηλικία θρηνώ για ορφάνια, αλλά συμπάθησέ με, που δεν μπορώ να υποφέρω έναν τέτοιο πόνο ψυχής σε μια τόσο προχωρημένη ηλικία». Είναι αυτός ο άγιος, ο ευαίσθητος και ταπεινός, που κλαίει και οδύρεται σαν παιδί, αποκρουστικός στην όψη ασυμπαθής στα παιδιά; «Άπαγε της βλασφημίας». Τα περισσότερα τάχα και παιδικά παιχνίδια, με τα οποία μπουκώνουμε τα βλαστάρια μας αυτές τις μέρες, περιέχουν δολοφονικά τερατουργήματα, υπερήρωες εγκληματίες, σκυλόφατσες και αγριόφατσες του αμερικανικού υπόκοσμου. Αυτά δεν είναι επικίνδυνα για παιδιά; Δεν ενοφθαλμίζουν απάνθρωπη συμπεριφορά, το «ουαί τοις ηττημένοις», με το οποίο λειαίνει τα μυαλά και την κρίση της δυτικής αγέλης η προτεσταντική και λοιπή θρησκοληπτική μπουρδολογία;

Στο εξαιρετικό «το βλογημένο το μαντρί» του Κόντογλου, ο άγιος Βασίλειος βρίσκει κατάλυμα, το βράδυ της Πρωτοχρονιάς στο ταπεινό μαντρί του Γιάννη- που δεν τον αναγνώρισε- ανθρώπου αθώου σαν τα πρόβατα που βόσκαε, αγράμματος εντελώς. Αφού όλα έγιναν τα της εορτής «ευσχημόνως και κατά τάξιν», ετοιμάζονται να πλαγιάσουν. Ρωτά ο Γιάννης: «Εσύ, γέροντα, που ξέρεις γράμματα πες μας σε ποια παλάτια άραγες πήγε απόψε ο Αη Βασίλης; Οι αρχόντοι κι οι βασιλιάδες τι αμαρτίες μπορεί να ‘χουνε; Εμείς οι φτωχοί είμαστεν αμαρτωλοί και κακορίζικοι, επειδή η φτώχεια μας κάνει να κολαζόμαστε». Ο Άγιος δάκρυσε. (Αυτή είναι η Ορθοδοξία αντάμα και ο Ελληνισμός, το συναμφότερον). Είπε αλλιώς την ευχή που έπρεπε να διαβάσει: «Κύριε ο Θεός μου οίδας ότι ο δούλος σου Ιωάννης ο απλούς έστιν άξιος και ικανός ίνα υπό την στέγην αυτού εισέλθης, ότι νήπιος υπάρχει, και των τοιούτων εστίν η βασιλεία των ουρανών…».Να! δικό μας, ο Ρωμιός Αη -Βασίλης, ο απλούς και ταπεινός και όχι το αχώνευτο ξωτικό, που μας πλάσαραν τα «περικαθάρματα του κόσμου», οι έμποροι των εθνών, που, κατά τον Παπαδιαμάντη, «πωλούν τον Χριστόν και αγοράζουν τον Μωάμεθ».

Και μία που σήμερα η κρίση μουχλιάζει τις ψυχές μας, οφείλουμε, εμείς οι δάσκαλοι «μη μικρόψυχοι περί τους παίδας γενώμεθα», αλλά «δει τους προεστώτας του λόγου ελεήμονας και εύσπλαγχνους είναι και μάλιστα επί των κεκακωμένων τας ψυχάς» (εθνικά, ο ΒΕΠ, 53). Πολλοί μαθητές μας, έρχονται στο σχολείο κεκακωμένοι και ταλαιπωρημένοι. Ας τους περιμένουμε στην τάξη «εν πολλή φιλοποργία και αγάπην οίαν ο Κύριος έδειξε και εδίδαξεν».

πηγή

Ζηλώσατε τη δόξα του Νέρωνος. Καταστρέψατε την Ελλάδα και τώρα φοβισμένοι δείχνετε την Εκκλησία.

Μητροπολίτης Σιατίστης π.Παύλος 

Μια και κάποιοι μας σπρώχνουν να μπούμε στο χορό, ας μπούμε.

Η πατρίδα μας ζει πρωτοφανείς συνθήκες κατάρρευσης, εξαθλίωσης, καταστροφής.

Ο λαός μας οδηγείται σε μια εξουθενωτική φτώχεια, αλλά και σε ένα απίστευτο εξευτελισμό.

Φτώχεια ο λαός μας έζησε και στο παρελθόν, αλλά τότε αυτή η φτώχεια μας έκανε περήφανους γιατί ήταν καρπός αντίστασης.

Σήμερα ο λαός μας ζει μια κατάσταση ντροπής και ευτελισμού.

Η Πατρίδα μας έγινε περίγελως του κόσμου. Ποιός φταίει; Πρώτος και χειρότερος η πολιτική εξουσία αυτού του τόπου.

Μια εξουσία που κατέστρεψε το τόπο μόνο και μόνο για να συνεχίσει αδιατάρακτα τη νομή της.

Μήπως οι εκάστοτε κυβερνώντες δεν ήξεραν καλά μαθηματικά, καλή οικονομία, καλή λογιστική; Τα ήξεραν όλα.

Τα έβλεπαν όλα και όμως συνέχισαν την πορεία προς την καταστροφή προκειμένου να νέμονται την εξουσία.

Υπήρξαν η ανίκανοι η διεφθαρμένοι η και τα δύο μαζί.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν αγάπησαν αυτόν τον τόπο. Δεν νοιάστηκαν για το λαό παρά μόνο για τις μεθόδους εξαπάτησής του. Δεν σεβάστηκαν αυτό τον τόπο.

Παρακολουθήσαμε τέτοιες απίστευτες στιγμές στις τηλεοράσεις μας τον τελευταίο καιρό που έδειξαν περίτρανα ότι δεν τους έννοιαζε η σωτηρία αυτού του τόπου παρά μόνο πως θα κρατήσουν η πως θα αποκτήσουν την εξουσία.

Παρακακολουθήσαμε την ιδιοκτησιακή αντίληψη που έχουν για το κράτος, καθώς ο προσωπικός τους πλουτισμός είναι πιο πολύ σημαντικός από τη σωτηρία της χώρας.

Σήμερα μας υποβάλλουν σε απίστευτες στερήσεις, οδηγούν τους πολίτες σε απόγνωση, εξοντώνουν τους ασθενέστερους, ποτέ τους εαυτούς τους, για να σώσουν δήθεν την χώρα.

Μας κουνούν απειλητικά το χέρι. Ποιοί θα μας σώσουν; αυτοί που μας κατέστρεψαν;

Αυτοί που λεηλάτησαν αυτόν τον τόπο; Και γιατί δεν μας έσωσαν τόσα χρόνια; Τώρα έγιναν ικανοί;

Αλλά για ποιο λόγο να σώσουν την Ελλάδα, όταν θα έχουν αφανίσει το λαό της; Μήπως και πάλι για την πάρτη τους.

Ο «πολύς» αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης είπε τη χαρακτηριστική φράση «Μαζί τα φάγαμε».

Πρόκειται για πολύ σημαντική ομολογία, αλλά και αποκάλυψη μιας νοοτροπίας.

Της νοοτροπίας που ήθελε το Κράτος ιδιοκτησία δική τους. Και επειδή θεώρησαν το Κράτος ιδιοκτησία τους γι’αυτό το λεηλάτησαν και τα έφαγαν μαζί με την παρέα τους, αλλά όχι μαζί με το λαό.

Ναι κύριοι «τα φάγατε» μαζί με εκείνους που θεωρήσατε την Πατρίδα μας σαν ιδιοκτησία δική σας.

Πρέπει να είμαστε ευνουχισμένοι για να τους ανεχόμεθα, πρέπει να είμαστε ευνουχισμένοι για να τους φοβόμαστε, πρέπει να είμαστε μαζοχιστές για να τους ακούμε, πρέπει να είμαστε ηλίθιοι για να περιμένουμε κάτι καλό από αυτούς.

Το βράδυ των Χριστουγέννων η δημοσιογραφική αλητεία των Αθηνών οργίασε περιγράφοντας ανύπαρκτα σενάρια για ενδεχόμενα διαφυγής του Ηγουμένου του Βατοπεδίου.

Όλη η χολή και όλη η λάσπη των εξηρτημένων και ασυνείδητων δημοσιογράφων. Όχι, κύριοι.

Αν η δικαιοσύνη λειτουργούσε αληθινά εσείς θα είσασταν μέσα για την χρόνια παραπλάνηση και εξαπάτηση του λαού, για την προσπάθεια τρομοκράτησής του, για τη συνειδητή προσπάθεια σας να τσακίσετε την ελπίδα του.

Μάθαμε πλέον τις οβιδιακές μεταμορφώσεις σας. Με περισπούδαστο δήθεν ύφος και επιχειρήματα στηρίζετε το πολιτικό κατεστημένο αυτού του τόπου και τα συμφέροντα των ολίγων.

Γεμάτοι ειρωνία για όσους έχουν διαφορετική άποψη.

Όταν νοιώσατε ότι κινδυνεύετε, σαν τους ποντικούς πριν βουλιάξει το καράβι, επιχειρήσατε να διαχωρίσετε τάχα τον εαυτό σας.

Όταν είδατε την οργή του λαού προσπαθήσατε να σταθείτε απέναντι. Κάνατε τον «σκληρό» απέναντι στους ανθρώπους της εξουσίας.

Παίξατε το θέατρο σας με τους στην ουσία στενούς σας φίλους και συνεργάτες.

Κάνετε τους αυστηρούς δήθεν κριτές του κατεστημένου, ενώ στην πραγματικότητα είστε οι βασικοί στυλοβάτες του, οι σκληροί του βραχίονες, εσείς που δεν αφήσατε κανένα τίμιο άνθρωπο να φανερώσει την διαφοροποίησή του.

Υπήρξατε οι πιο στενοί συνεργάτες και προπαγανδιστές εκείνων που επιχείρισαν και επιχειρούν να πλήξουν την γλώσσα, την ιστορία και την πίστη αυτού του λαού για να κάμψουν τελικά το φρόνημα του, παράλλαλα με την προσπάθεια σας για τον εκμαυλισμό του μέσα από ποικίλες διόδους.

Πολεμήσατε με λύσσα την Εκκλησία γιατί ήταν και είναι ο μοναδικός αντίπαλος σας, γιατί ήταν και είναι πέρα από επί μέρους λάθη ανθρώπων η μοναδική αντίσταση.

Σκηνοθετήσατε σκάνδαλα και όταν κληθήκατε να τα αποδείξετε, δεν προσφέρατε καμμία απόδειξη. Συκοφαντήσατε με πάθος τήν Εκκλησία.

Την κατηγορήσατε ότι δεν πληρώνει φόρους, ποιοί; εσείς οι αληθινοί φοροφυγάδες και όταν κάποιοι αρμόδιοι κρατικοί υπάλληλοι σας διαβεβαίωσαν ότι η Εκκλησία πληρώνει φόρους εσείς συνεχίσατε τη συκοφαντία σε πείσμα της αλήθειας για να αποδείξετε το μέγεθος της διαφθοράς σας. Τρομοκρατηθήκατε όταν κυκλοφόρησε το κείμενο της Ιεραρχίας προς το λαό.

Ο λόγος; Τον είπε κάποιος από σας συνειδητά η ασυνείδητα σε πρωϊνή εκπομπή: «εγώ συμφωνώ με όσα λέει το φυλλάδιο. Είναι όλα αλήθεια! αλλά γιατί να τα λέει η Εκκλησία;»

Δεν σας ενδιέφερε και δεν σας ενδιαφέρει αν είναι αλήθεια, αλλά γιατί να την λέει η Εκκλησία.

Συνασπισθήκατε, συνεδριάσατε και οργανώσατε, εξηρτημένοι καναλάρχες και σιτιζόμενοι στα πρυτανεία της εξουσίας δημοσιογράφοι, την σπίλωση της Εκκλησίας και των ποιμένων της για να τσακίσετε την ελπίδα του λαού.

Κλείνετε μονίμως τα μάτια στο τεράστιο έργο αγάπης της Εκκλησίας, χάρις στο οποίο ο λαός δεν ξεσηκώθηκε ακόμη για να καταργήσει και εσάς και τα αφεντικά σας.

Κάνετε πως δεν το βλέπετε. Μιλάτε για αμύθητη εκκλησιαστική περιουσία, ενώ ξέρετε την αλήθεια.

Σας είπε επανειλημένα ο Αρχιεπίσκοπος ότι ψεύθεσθε, ότι κατακρεουργείτε την Εκκλησία και εσείς δεν είχατε το θάρρος να τον καλέσετε για να τον διαψεύσετε.

Γιατί η Εκείνος ψευδόταν η εσείς. Η όλη Του παρουσία σας χαλάει τη συνταγή γιατί σας εκθέτει. Εσείς όμως συνεχίζετε δόλια. Ξέρετε καλά το μάθημα.

Προσπαθείτε να πατάξετε τους ποιμένες για να σκορπίσετε τα πρόβατα και να τα παραδόσετε στους λύκους των οποίων είσθε πειθήνια όργανα.

Έχετε σπουδάσει καλά την παροιμία «συκοφάντει-συκοφάντει και κάτι μένει».

Από αυτή την αλήθεια ενοχλήθηκε και ο θλιβερός υπουργός και ζήτησε τον χωρισμό κράτους και εκκλησίας και την διακοπή της μισθοδοσίας του κλήρου.

Άμεσος ο εκβιασμός. Φθηνοί τρομοκράτες που νομίζουν ότι μπορούν να απειλήσουν την αλήθεια. Εκβιασμός που πηγάζει από τη φασιστική αντίληψη, ότι το κράτος είσθε εσείς.

Και παρά τα όσα χρωστάει στενό συγγενικό του πρόσωπο στο Δημόσιο, ο κύριος είναι ακόμη υπουργός.

Όλο αυτό το κατεστημένο επικάθισε σαν καρκίνος στα σπλάχνα του λαού και τον κατατρώγει. Υπονόμευσε τη ζωή και το μέλλον του.

Αλλά η ώρα του τέλους γι’αυτή την πολυεξαρτόμενη εξουσία που αντί να διακονεί δυναστεύει και απειλεί δεν είναι μακρυά. Η ώρα της ανατροπής δεν θα αργήσει.

Όσο κι’άν προσπαθείτε να υποδαυλίσετε τα ένστικτα των ανθρώπων και να παρουσιάσετε τους ευεργέτες του, την Εκκλησία του δηλαδή, σαν εκμεταλλευτές, η οργή του λαού θα ξεσπάσει επάνω σε όλους σας, τώρα που αρχίζουν να καταλαβαίνουν το παιχνίδι σας.

Ζηλώσατε τη δόξα του Νέρωνος. Καταστρέψατε την Ελλάδα και τώρα φοβισμένοι δείχνετε την Εκκλησία.

Ζει όμως Κύριος ο Θεός ημών και εσείς είσθε ήδη νεκροί και σεσηπότες. Θα συνεχίσουμε όμως πολύ σύντομα.

πηγή